Anioł ognia...

Bez ognistego miecza
i wcale nie chce
wyganiać mnie z raju

Anioł ognia płonie
dla mnie nieustannie
wcale się nie spalając

Jego dotyk nie parzy
tylko niesie ciepło
którego mi tak brakuje


obraz-Lidia Wylangowska

Anioł ziemi...

Anioł ziemi
pierwszy obudzony
od niego wszystko
wzięło początek

Dlatego jest
taki wyrozumiały
na piersi nosi
karmi bez końca

Jest zawsze
tam gdzie biegnę
przyjmie mnie
kiedy być przestanę






obraz-Lidia Wylangowska

Anioł wody...

Zaklęty w każdej kropli
krążącej w żyłach
w każdym strumieniu
anioł wody

Opływam nim
tętni we mnie wiecznie
a przecież wciąż jestem
jego obecności spragniony


obraz-Lidia Wylangowska

Anioł wiatru...

Wiatr uwziął się
na ciebie wyraźnie
wciska się złośliwie
pod kołnierz płaszcza

Wydyma go
chcąc odłonić skrzydła
które tak wstydliwie
przede mną ukrywasz

Domaga się
swojego anioła
tańczącego na wietrze
kiedy ja go potrzebuję


obraz-Lidia Wylangowska

Czerwona sukienka...

Rzeczywistość łuszczy się
kruszy i odpada
jak cienka warstwa gliny

Nie krępuje już ruchów
myśli i kolorów
jakie masz w sobie

Nawet sukienka
stała się taka czerwona
przesiąkła twoim pożądaniem


obraz-Lidia Wylangowska

Świadkowie...

Nasiąknięte nami
ściany i podłoga
są niemymi świadkami

Przechowują obraz
zapach i słowa
dawno wypowiedziane

W ciągłej gotowości
żeby je przypomnieć
kiedy się o nie oprzesz


obraz-Lidia Wylangowska

Twój Pigmalion...

Wciąż go pamiętasz
to było pierwsze
co zobaczyłaś
kiedy wreszcie ożyłaś

Stał półnagi
w lekkich cieniach
w sepiach i brązach
umazany gliną

Ulepił cię z niej
wciąż ma ją na sobie
tak jak ty wciąż czujesz
jego kształtujące dłonie


obraz-Lidia Wylangowska

Kassandra...

Na co mi
to całe wieszczenie
wiedza o tym co będzie
kiedy nikt nie słucha

Wizje przyszłości
zamiast tego świata
co mnie otacza
nie pozwalają się cieszyć

Psują smak chwil
zsłaniają twarze
uśmiechające się
wciąż do mnie

Kiedy widzę łzy
rozstania i tęsknotę
nie umiem się cieszyć
że jeszcze nie nadeszły

obraz-Lidia Wylangowska

Minotaur...

obraz





Zagubiona w labiryncie
czujesz mój wzrok
dotykający ramion

Korytarze prowadzą
zawsze i wciąż
do nieuchronnego

Możesz skręcać
wybiegać do przodu
nie uciekniesz

Ja jestem i będę
tuż na wyciągnięcie
zapraszającej ręki


obraz-Lidia Wylangowska

Cisza...

Mów do mnie ciszą
obrazem uchwyconym
w kąciku oka

Zapachem porannej
kawy i rogalika
na śniadanie

Kieliszkiem wina
ciepłym kocem
lekkim dotykiem

Mów do mnie ciszą
słowa można czasem
opacznie zrozumieć


obraz-Lidia Wylangowska

Zakazany owoc...

Trzymasz w dłoni
zakazany owoc
ukradziony kiedyś
pewnej nocy


Trzymasz go
z determinacją
z nadzieją cichą
że nie zwiędnie

Zapach świadomości
dobra i zła unosi się
w powietrzu
dookoła ciebie

Kiedy trzymasz go
wciąż w dłoni
taki jeszcze
świeży i pachnący




obraz-Lidia Wylangowska

Opowieść wigilijna...

Nauczcie mnie
wigilijnej radości
duchy moich świąt

Tych co minęły
tych obecnych
dla tych co nadejdą

Zapach igliwia
wypastowanej podłogi
aromat potraw

Niech wrócą
nauczą mnie znowu
być dzieckiem

Anioł pasterzom mówił...

Anioł pasterzom mówił
Bóg się wam narodził
tam zupełnie niedaleko

W sąsiedniej wsi
albo w sąsiednim domu
może nawet mieszkaniu

Leży cicho w łóżeczku
a przy nim jego matka
okrywa go tym co ma

Troskliwie chroni go
od chłodu i cichutko
śpiewa mu kolędę

Niech śpi i śni jeszcze
jak szczęśliwe dziecko
w czułych objęciach

Ciepło i miłość
zamiast mirry i kadzidła
to dobry prezent

Z tego się bardziej ucieszy
teraz jest dzieckiem
Zbawicielem będzie później


obraz-Lidia Wylangowska

Dzisiaj w Betlejem...

Dzisiaj w Betlejem
błysnęło na niebie
gwiazda pierwsza
ta najwłaściwsza

Jak dyrygent
daje nam znak
śpiewu i radości
nadzieję budzi

Podajemy sobie
wyciągnięte dłonie
kiedyś zaciśnięte
w twarde pięści

W tę noc możemy
zacząć od nowa
pod pierwszą
betlejemską gwiazdą

Do szopy,hej pasterze...

Do szopy,hej pasterze
w środku nocy zbudzeni
idziemy z nadzieją

Każdego roku z nową
że tym razem wszystko
spełni się co joty

Idziemy tą samą drogą
pomiędzy witrynami
błyszczących sklepów

Z torbami zakupów
piramidą paczek
stosownymi życzeniami

Kiedy on tam czeka
na nasze serca
gotowe do zmiany

Gotowe do spełniania
tego co mówimy
nie zawiedźmy go

zdjęcie własne

Mały dobosz...

Nauczony wybijać
rytm krokom ku śmierci
dzisiaj cicho i lekko
wystukujesz kołysankę

Narodziło się dziecko
teraz śpi nieświadome
znaków jakie wszyscy
chcą zobaczyć nad nim

Nadzieja trochę fałszuje
ale to chyba specjalnie
żeby kolęda już więcej
nie zamieniła się w marsz

Bałwanomachia 2

Dzielni rycerze
szykują się do bitwy
i na zrobionych
ze śniegu głowach

Poprawiają dziurawe
garnki i wiadra
ostrzą wierzbowe
zdarte miotły

Marchwiane nosy
z węgla twarze
natchnione i zimne
w marsowe stroją miny

Nasza jest prawda
nasze musi być
ostateczne zwycięstwo
bo oni to bałwany

obraz-Nikolay Kopeikin

Bałwanomachia...

Bałwanią wojnę
śpiewam wam i głoszę
rycerzy strasznych
w ataku i ucieczce

Choć witki brzozowe
służą im za miecze
to bałwan bałwana
dzielnie nimi siecze

Z jednego tworzywa
dwie armie walczące
równe sobie rozumem
albo jego brakiem

Ścierają się w proch
lecz o co nikt nie wie
widocznie to wcale
ważne takie nie jest


obraz-Nikolay Kopeikin

Quasimodo...

Pójdę z wami w życie
chociaż ukryty
w cieniu rzucanym
przez wasze postacie

Gdześ na krawędzi
pomiędzy jawą
a światem nierealnym
jako głos dzwonów

Będę wybijał nimi
szczęśliwe i złe dni
kiedy wy będziecie tam
a ja tu z moimi dzwonami

zdjęcie-Antony Quinn jako Quasimodo

Sancho Panza...

Pojadę z tobą don Kichocie
nawet na ośle i oślep
szlakiem wiatraków

Szukając celu i sensu
w kolejnych sińcach
i nabitych guzach

Będę przy tobie rycerzu
szalonych wizji pełen
może tak będzie lepiej


obraz-Honore Daumier